Slapeloze nachten
Ogen vol tranen
Je tuurt naar buiten
Maar het zicht is donker
De vragen gieren door het lijf
Hopeloze gedachten die je niet verdrijft

Waarom is het zover gekomen
Waarom vernietig je al zijn dromen

Als liefde je heeft verlaten
Je de wereld het liefst wil haten
Het hart geen warmte,
door het lichaam meer pompt
Binnen in je hoofd,
alleen nog maar ijzig stormt

Vertrouwen weggedreven
In een rivier van tranen
Al klinkt de stem nog in de nacht
Toch voel je de aanwezigheid niet
Afgestorven uit je geest
Alsof dit kille gevoel er altijd is geweest

Kon niemand je hiervoor bewaren
Zelfs de gevoelens willen je niet besparen

Als liefde je heeft verlaten
Je hart doorzeeft met pijnlijke gaten
De geborgenheid is gestolen
Het voelt of je loopt over hete kolen
In pijn te zijn verdronken
Probeer je toch nog,
machteloos op de deur van liefde te bonken

©Ralph Mulder 26-03-2013