De distels verdrijven de rozen

De distels verdrijven de rozen

Maar van de lange stekels wil de roos ook al niet meer blozen

Steeds meer bladeren vallen af

Omdat men die voor hem moest zorgen steeds minder gaf

De stekels beginnen steeds meer te steken

Naar de bloei en pracht kan nog amper worden gekeken

De roos moet gaan vechten voor wat hij niet is

Steun van boven af is hier een groot gemis

Dit is het verhaal van een wereld die zorg heet

Waar men het welzijn van de mens vergeet

Hoge heren in kantoren verstrooit door cijfers die ze amper kunnen tellen

Ondertussen laten ze zich niet door de grondmensen de werkelijkheid vertellen

Als men geld moet besparen

Zitten de bejaarden, zieken en armen gewoon weer op blaren

Als de roos geen water krijgt

Is het verdorren wat uiteindelijk dreigt

Zielig alleen in een hoek achter gelaten

Niemand heeft tijd om hem op nieuw te laden

Geen aandacht meer voor de pracht die hij eens bezat

Valt hij buiten deze zorg in een verdervend gat

Hoe kun je in hemelsnaam bezuinigen op mensen die zo afhankelijk zijn

Het laten zien van zo’n goede zorg is pure schijn

Hoeveel mensen worden door dit wel niet aan hun lot over gelaten

In pure nood en ellende achter gelaten

Nu de roos geen water meer kan krijgen

Anders was alleen de kosten maar gaan stijgen

Vallen de bladeren één voor één naar beneden

Heeft hij eigenlijk maar een zinloze strijd gestreden

Alles waar hij voor was gegroeid

Was in een korte tijd eenzaam uitgebloeid

Er was helaas niets of niemand wat hem op ging vangen

Want het hoge gezag had andere belangen

Vertel me hoeveel steven er wel niet weg in de geestelijke en ouderen zorg

Wie staat er überhaupt voor deze mensen nog borg

Even een kort praatje is haast al te veel

Maar bedenkers van deze regels, als jullie het overkomt, is dit ook jullie deel.

Overdenk die bezuiniging nog eens met menselijk gevoel

En geef mensen die vast zitten aan de zorg ook weer een doel

© www.lightwarrior.nl 07-01-2010